Knights of the Pearls

Flatcoated retriever kennel, Ludmilla Lammers, Heerhugowaard

Home
Even voorstellen
Laatste nieuws
Rasinfo
Onze Flatcoateds
Pups
Foto's
Training
In memoriam
Literatuur
Links
Contact
         
C-nest Dagboek C-nest Foto's B-nest    

Dagboek C-nest

   
18-02-2019
(III)

De allerlaatste voorbereidingen zijn gedaan: de werpkist gesopt, schoon vetbedje er in, warmtelamp ge´nstalleerd, commodo ingericht, goede verlichting er bij... Als het eerdaags begint, zijn we er klaar voor.
Terwijl ik de emmer sop op de vloer zet en de honden samen in de voorkamer zet om op mijn gemakje de 'kraamkamer' te kunnen dweilen, vinden Merel en Jip het een prima moment om eens vreselijk te gaan keten samen. Ze keten veel vaker, maar vanavond zijn de wilde beren echt los, Merel is door het dolle! Waar komt die opwinding vandaan..? Tot mijn verrassing meldt Daantje zich daarop direct bij het hek richting 'kraamkamer': "Mag ik bij het dweilen liggen? Ze doen nogal wild..". Natuurlijk mag dat. Ze trekt zich werkelijk nˇˇit terug tussen ruig spel vandaan, maar loopt nu daadkrachtig uit de zithoek weg en ploft neer in de voormalige eethoek, onze kraamkamer.
Zo bijzonder te zien dat iedereen weet dat ze gauw mama wordt!

 
18-02-2019

(II)


Twee dagen geleden gaf Daantje aan dat ze een wandeling van 30 minuten per keer wel welletjes vindt, dus loopt ze niet langr 4x45, maar 4x 30m minuten. Sinds vandaag loopt ze bovendien langzamer. Maar vrolijk als altijd en een eetlust als moet ze een heel weeshuis voeren! Dit zijn de laatste loodjes...
 
18-02-2019
Wat is dat toch met aanstaande moeders en hun kraambed? Zo'n 17 jaar geleden had ik een kat - Renske - die kittens verwachtte. Ik had een mooie doos voor haar neergezet op een rustig plekje in de woonkamer. Daar had ze al gauw de charme van ingezien, dus de week voor de bevalling lag ze al veelvuldig in haar kraambed. Op een ochtend werd ik vroeg wakker met het onrustige gevoel dat ik naar beneden moest. Onder aan de trap stond mijn toenmalige Flatcoated Floris opgewonden te hippen. Opgetogen holde hij voor me uit, pendelend tussen mij en 'zijn' kittens. De mama had voor de bevalling haar zo geliefde kraambed verlaten en plaats genomen op mijn fauteuil, waar Floris (comfortabel op ooghoogte) e.e.a. met veel plezier en liefde had begeleid.
Daantje doet dat precies andersom. Die is dol op haar werpkist vanaf het moment dat de geboorte zich aankondigt en gedurende de hele nestperiode, maar voor die tijd vindt ze het een volkomen oninteressant ding (en daar heeft ze een punt..).

Al voor ik de werpkist neer zette had ik er pret om: Merel en Jip zouden 'm vast veel interessanter vinden dan Daantje. Zo was het in ieder geval vorige keer verlopen.
Daantje was er pas in ge´nteresseerd geraakt op de dag van bevalling. Alsof ze al die tijd begrepen had dat dit een mooi kraambed is, dus waarom zou je daar in gaan liggen als er nog geen baby's zijn..?!
Ook dit maal stond de kist al meer dan een week onaangeroerd in de kamer voor ze er een blik in wierp. Niet omdat ze niet nieuwsgierig is, ze mag juist graag (letterlijk en figuurlijk) haar neus in andermans zaken steken, maar omdat het haar meteen duidelijk was: "Werpkist, maar ik ga nog helemaal niet werpen..".
Omdat ik al zo'n vermoeden had van het resultaat en me verheugde op dat beeld, legde ik gistermiddag een hele stapel vetbedden in de werpkist. Ik wees Daantje deze heerlijke stapel aan. Duidelijk om mij te plezieren stapte ze in de kist, nam plaats, keek me even aan met een blik van "tevreden zo?" en drentelde er weer uit "Ik ga echt niet al vast in een kraambed liggen nu ik nog andere dingen doen kan hoor!" Merel kwam aan hobbelen en sprong uitbundig in de kist: "Graven!!" Met een blije kop groef ze de kleden alle kanten op. Daantje stond er bij en keek er naar. Ik stond achter Daantje, met een grijns van oor tot oor, om mijn Merelmans, onze kip zonder kop, toen Daantje over haar schouder naar me om keek: "Echt he, die is niet goed hoor..".
Toen ik vanmorgen beneden kwam was de werpkist in gebruik: Merel en Jip hadden er vannacht samen in geslapen. De geschiedenis herhaalt zich.
 

17-02-2019
De officieel uitgerekende geboortedatum is aanstaande donderdag, maar de dracht is inmiddels ver genoeg gevorderd om het veilig te laten zijn geboren te worden. Daantjes wandelingen zijn terug gebracht naar 4 x 30 minuten, want dat vindt ze wel welletjes (en gelijk heeft ze, gezien haar enorme buik).
Ik ben bezig met het maken van gekleurde draadjes. Iedere pup wordt direct na de geboorte gecontroleerd op naveltje en gehemelte, maar ook gewogen en voorzien van een eigen kleur draadje ('halsbandje') ter herkenning. Middels die gekleurde draadjes - die later vervangen worden door halsbandjes - is de ontwikkeling per pup goed te volgen.
Mijn moeder en ik begeleiden de bevalling samen: ik houd me bezig met e.e.a. rond de geboorte, mijn moeder pakt de pup daarna van me aan, weegt en registreert voordat ik pup vervolgens bij mama aan leg. En samen binden we het touwtje vast, want dat is een priegelwerkje. Een heel fijne samenwerking en ook erg gezellig tussentijds, wat ik voor de mama ook waardevol vind: een ontspannen sfeer.
Merel en Jip kunnen alles zien vanachter een hek in de woonkamer. Ze kunnen dus precies zien wat er gebeurd, maar niet assisteren. Tijdens Daantjes 1e bevalling heeft Merel van begin tot eind alles aandachtig bekeken, onophoudelijk met het puntje van haart staart kwispelend. Jip was haar interesse eerder kwijt, maar ik vermoed dat ze nu ze weet wat puppy's zijn (en als groot puppyfan) er ditmaal geen seconde zal willen missen!
De werpkist staat inmiddels al een week in de woonkamer. Daantje moet 'm zich zeker herinneren, dat kan niet anders, maar schonk er tot gisteravond geen aandacht aan. Toen liep ze ineens, na de laatste wandeling, naar de kist en keek er een heel poosje (dromerig) in, voor ze zich omdraaide en op haar gebruikelijke plekje tussen haar vriendinnen ging liggen om te slapen...
 
14-02-2019
Vanavond exact 8 weken geleden hadden Daantje en Duke samen een erg leuke en even succesvolle date


 

11-02-2019
De afgelopen dagen hoor ik Daantje elke dag wel eens uitbundig dromen. Ze ligt binnensmonds te 'blaffen' terwijl ze met haar staart hard op de vloer kwispelt. Heel bijzonder, want dromen hoor ik haar eigenlijk zelden. Zou het door de puppy's komen, veroorzaken zij 'binnenpretjes'? Zouden die zo'n feest vieren dat Daantje - hoe kalm haar dag ook lijkt in deze fase van de dracht - inwendig wilde avonturen beleefd? Ik heb net mijn hand weer eens op haar buik gelegd en voelde ze zachtjes trappelen..


 

05-02-2019
Alles blinkt weer, het kleed maakte plaats voor het ruwe vinyl en de werpkist staat.
"Leegstand", besloot Jip onmiddellijk en kraakte de kist.
 
04-02-2019
Ach wat jammer nou.. ik zal het stofzuigen even moeten uitstellen


 

04-02-2019
Normaal gesproken zou ik de werpkist ca. 10 dagen voor de bevalling neer zetten. Om praktische redenen is het begin van de woonkamer metamorfose vanmorgen al in gang gezet.
Jippies bench is er uit, die is 1.20 lang dus dat ruimt op. Ook de eettafel is vanmorgen verhuisd naar de schuur van mijn ouders. De eetkamer stoelen idem dito, we willen straks immers niet op stoelen in de ren zitten, maar op het vetbed of lage krukjes tussen de puppy's!
E.e.a. heeft plaats gemaakt voor de commode. Daar zullen ze na hun geboorte en t.b.v. het volgen van hun groei op gewogen worden.
Van de week zal het kleed plaats gaan maken voor ruw vinyl, om de ren goed te kunnen schoon houden. En dan zullen we ook de werpkist gaan neer zetten, zodat Daantje die al vast weer een beetje 'eigen' kan maken.
Het voelt door deze stappen allemaal extra dichtbij!


foto mei 2017, ter illustratie van hoe het worden gaat
 

03-02-1029
Regelmatig denk ik "Had ik maar een filmcameraatje naast me paraat..". Sommige beelden zou ik zˇ graag willen kunnen delen! Zojuist was er weer zo eentje.
Ik heb vast al wel eens eerder verteld dat Merel al ruim voor de echo geregeld zeer aandachtig en ge´nteresseerd aan Daantje snuffelde, exact als bij Daantjes 1e dracht. Merel ruikt de dracht al vanaf het meest prille stadium en houdt de ontwikkeling er van nauwgezet bij. Zojuist lag Daantje languit op haar rug, haar bolle buik omhoog, roze tepels in haar zwarte vacht. Een prachtig, erg 'zwanger' beeld. Merel kwam aan kuieren, boog zich aandachtig over de buik en besnuffelde die over de gehele lengte voor ze bij me op de bank kwam zitten. "En, wat denk je, wanneer komen ze?" vroeg ik haar. Als je zo'n neus hebt, heb je geen kalender nodig.
 
01-02-2019
Daantje is de afgelopen tijd wat minder gaan racen tijdens de wandelingen. Ik verkortte daarop onze dagelijkse losloopwandeling tot ca. anderhalf uur, want ze is van nature een formule 1, dus als ze minder raced is dat iets om naar te luisteren.
Vervolgens viel me op dat ze, wanneer we bij het bos waren aangekomen, kalm wachtte tot ze uit de auto mag, ˇˇk als ik met geopend portier mijn tas in pakte. Ze had niet zo'n haast om aan de wandeling te beginnen.
Twee dagen geleden deed ze nog wat rustiger aan en leek aan het eind van de wandeling blij te zijn dat het er op zat. "We gaan de duur van de wandeling verder terug brengen", beloofde ik haar. In conditie blijven is belangrijk, die heeft ze immers ook nodig bij de bevalling, maar een beetje maat houden is ook niet verkeerd!
Gisteren koos ik dus een route van ca. 50 minuten. Het is een route die we vaak nemen als we eigenlijk geen tijd hebben voor een Úchte wandeling, bijvoorbeeld als het al schemert wanneer we aan de wandeling beginnen. Na anderhalf uur kwamen we bij de auto terug. Niet omdat we verdwaald waren of wegens de gladheid, maar omdat Daantje er gaandeweg een 'zwanger tempo' in kreeg..
Het is welletjes met de losloopwandelingen. Ze gaat lekker met zwangerschapsverlof. Ze wandelt uiteraard nog alle dagen de nodige kilometers, maar niet meer in ons gebruikelijke straffe wandeltempo, maar wat relaxter en max. een uur per wandeling.
Volgende week komt Bofferd (Knights of the Pearls By Daantje) de honneurs voor haar waar nemen, hij gaat Jip vergezellen bij het rennen en keten.




 

31-01-2019
Wie hier niet mag ontbreken: mijn nieuwe vriend!
Bij de B-pups had ik er eentje die het allemaal wat zwaar vond, die hield het niet ononderbroken vol. Deze knapperd zag ik gisteravond voor het eerst, en is meteen gebleven.. Vannacht nog bij de honden in de woonkamer, vanmorgen kreeg hij z'n eigen plekje in huis. Hij gaat me binnenkort 2 maanden lang 24/7 bij staan in de verzorging van mama en pups. Dat is keihard werken, ook voor hem! Je relatie beginnen in zwaar weer is een stevige test, maar ik hoop hem aan het eind van deze beproeving, ca. half april, nog altijd zo leuk te vinden
30-01-2019
De afgelopen dagen zie ik Daantje steeds vaker in ongebruikelijke houdingen liggen. Zo lag ze vanmiddag met haar achterpoten naar achteren gestrekt op het kussen en de rest van haar lichaam op de vloer, waardoor haar buikje ruimte had in de holte tussen vloer en kussen...
Zo aandoenlijk dat ze het duidelijk begint te voelen en comfortabele houdingen bedenkt.
 
29-01-2019
Vandaag is Daantje dikker geworden! Mijn moeder en ik merkten het los van elkaar op.
Rondom de 42e dag, die is aanstaande donderdag, vindt een grote fysieke verandering bij een drachtige teef plaats. Vooral als ze veel pups draagt. Dat moet zijn wat we nu zien. Door de enorme uitzetting van de beide baarmoederhoornen vouwen deze dubbel, waardoor de aanstaande moeder ineens duidelijk zichtbaar drachtig is. Niet alleen haar taille is dikker, maar ook haar ribbenkast wordt nu wat ronder en als ze plat op haar zij ligt, heeft ze een 'vouw' in de lengte over haar buik. Het is heerlijk om te zien: ze groeien goed!


 

27-01-2019
De afgelopen dagen krijg ik regelmatig de vraag hoe het met Daantje gaat. Ik dacht juist "Laat ik het ook eens over iets anders hebben..", maar daar is niet iedereen het mee eens.

Met Daantje gaat het uitstekend! Ze voelt zich erg vrolijk, ze eet als een dijker, slaapt wat meer (haar lijfje werkt hard!) maar wandelt nog opgewekt en onverminderd mee. Aan ruig spel neemt ze uit zichzelf geen deel meer, ze voelt uitstekend aan wat wijs is. Maar als ze een trainingsgroepje bespeurd is haar wens een beetje rustiger aan te doen als sneeuw voor de zon verdwenen

Het is nog lekker rustig in huis. Nog ca. 3,5 week te gaan...


 

26-01-2019
Ik heb voor alle puppy eigenaren die dit leuk vinden, puppy jachttraining georganiseerd bij Mark and Go. De lessen zullen gegeven worden in het midden van het land (regio Hilversum) om het voor iedereen bereikbaar te maken.
In deze cursus wordt met veel plezier samen met nestgenootjes geproefd aan apporteren, neuswerk, waterpret en natuurlijk basis zaken als hier-komen.
De instructeur die dit verzorgen gaat is een kei in het begeleiden van voorjagers (baasjes) in het begrijpen wat er allemaal gebeurt tussen de oren van hun hond. Dat is de basis om te leren hoe je jouw hond kunt leren wat de bedoeling is. Bovendien heeft hij veel kennis van de toch wel afwijkende manier van doen/denken van de Flatcoated. Tijdens deze leuke en gevarieerde training leer je jouw puppy, diens talenten en minder sterke kanten goed kennen Ún hoe daarmee om te gaan, zodat je een goede combinatie gaat vormen samen!


 

21-01-2019

De C-puppy's zijn vanavond naar de kermis geweest. Daantje zwiepte haar lijf - terwijl ze op haar rug lag - uitbundig van links naar rechts en terug. Stond tenslotte in onverminderd uitbundige stemming op om haar schouder naast me op de grond te leggen, met haar billen hoog in de lucht en vanuit die (zo typisch Daantje) houding zich opnieuw op de vloer te laten vallen, "Joepie!"

(Daantje is inmiddels haar slanke taille kwijt en haar buikje begint licht te bollen, maar de grootste groei vindt pas plaats tijdens de laatste weken van de dracht)


 

20-01-2019
Volgens het voorschrift in de boekjes wordt de portie van een drachtige teef vanaf week 5 verhoogd, met wekelijks 15% Aan het eind van de dracht eet ze dan dus 60% meer dan gebruikelijk (en in de zoogperiode vele malen meer).
Ik las afgelopen week in het dagboek van ons B-nest dat Daantje toen vˇˇr het 'voorgeschreven' werd al zodanige honger aan gaf, dat ik besloot haar portie vroeger te verhogen. Evenals dat ze veel meer dan die 60% meer at tenslotte.
Die keuzes maakte ik naar aanleiding van een ervaring die een andere fokker. Ze had haar teef geheel volgens schema gevoed en diens enorme honger genegeerd. Het hondje at altijd graag, dus het had vast geen betekenis. Het teefje bleek vervolgens een bijzonder groot nest ter wereld te brengen en al haar voeding daarin gestoken te hebben.. Dat verhaal had ik in mijn oren geknoopt. Ook Daantje is een onverstoorbaar grage eter, maar zeuren om eten doet ze normaal gesproken niet. Dus toen ze in week 4 begon te bedelen bij de keukendeur, besloot ik het schema aan mijn laars te lappen.
Zodra nr. 11 ter wereld was gekomen was ik zo blij met die beslissing! Er lagen 11 flinke Hollands-welvaren molletjes in de werpkist en de mama was geen gram te zwaar...
Ik was benieuwd, nu de arts een zelfde aantal pups meende te tellen, of ze weer zo vlot in de dracht honger zou aangeven. En ja hoor! Ze rende weer te pas en te onpas voor me uit naar de keukendeur. En in plaats van rustig te wachten op haar avondmaaltijd, maakt ze me er nog voor ik zelf gegeten heb op attent dat ze een bere honger heeft.. Dus Daantje krijgt inmiddels een middagmaaltje en iedere week zal de portie verder verhoogd worden. Ik vrees dat het weer enorme BourgondiŰrs zijn!

 
19-01-2019
Ons B nest (Daantjes 1e nest) is geboren op de 1e verjaardag van Jip. Dat was het mooiste kado wat Jip zich wensen kon, ze kreeg er geen genoeg van! Zodra de puppy's gebruik gingen maken van de ren (de pups krijgen de helft van de woonkamer ter beschikking middels een ren) bedacht Jip manieren om daar in te klimmen. Via vouwstoel, vensterbank en de in de ren staande bench - die de puppy's vertrouwd maakte met de bench als lekker bedje - wist zij zichzelf ten alle tijden bij haar nieuwe vriendjes toe te laten.
Toen ik vanmorgen met mijn laptopje op de bank zat om me weer even in te lezen over het verhogen van de portie van Daantje, bekeek ik aansluitend een puppyfilmpje op FB. Jip zat voor me, in afwachting van een knuffel. Zodra ze de puppy geluiden uit mijn laptop hoorde komen, keek ze verrukt opzij, naar de achterkamer waar juni 2017 de ren gestaan had: "de puppy's!" Ik checkte of dit was wat het leek door het filmpje nogmaals af te spelen. En ja, zelfs de 3e keer dat ik het bekeek, schoot weer haar hoofd opgetogen opzij "Ze zijn er weer!" Ah gossie.. Wat zal ze BLIJ zijn dat we er ditmaal eentje houden!
 
17-01-2019
De afgelopen weken heb ik met spanning gekeken of ik een teken van zwangerschap bij Daantje ontdekte. Dat terwijl ik weet dat dit zinloos is, omdat een teef die gedekt is hormonaal exact gelijk is aan een teef die na de loopsheid niet gedekt is. Alle door hormonale veranderingen veroorzaakte lichamelijke en gedragsmatige symptomen hoeven dus absoluut niet te wijzen op dracht.
Maar in mijn intense wens van deze ouders een nest (en pup!) te hebben, in combinatie met het moeten afwachten gedurende 4 weken, kon ik het niet laten. Tegen beter weten zocht ik al vast een antwoord... Om anderen geen valse hoop te geven liet ik het onvermeld, in zoverre weet mijn verstand me nog onder controle te houden.

In mijn verslagje van Daantjes 1e dracht las ik dat ik ook toen geen duidelijke symptomen opmerkte, op de indruk dat ze meer sliep na. Wederom: dat past net zo goed binnen schijndracht als bij dracht. Wat me wel hoop gaf - maar dat heb ik nergens gelezen van andere fokkers - was de grote interesse van mijn andere honden voor de geur van Daantjes plassertje. Daarbij is het interessant te weten dat na Daantjes loopsheid zˇnder dekking hiervoor geen speciale aandacht is. Zoals ook voor Jips geur na haar loopsheid geen bijzondere belangstelling is van Merel en Daantje. Ik vroeg me af of het zou kunnen, dracht ruiken.. Waarom niet, een hondenneus kan lastiger dingen ruiken! Maar waarom las ik dat dan nergens, zelfs niet in de FB fokkersgroepen?

Omdat het niet fijn voelt om machteloos af te wachten, ik liever 'iets' wilde doen, knuffelde ik Daantjes buikje extra vaak. Dat vond ze een uitstekend idee! Ook het snoepen van framboosjes (foliumzuur) en blauwe besjes (vitamine K) wist ze enorm te waarderen. Terwijl zij genoot van de verwennerij en ik van haar plezier, wachtte ik vol ongeduld af of ik hiermee ÚÚn hondje heerlijk in de watten legde of meer hondjes...

Vanavond is het 28 dagen geleden dat Daantje gedekt werd. Daantjes lievelingsdokter maakte vanmiddag de echo. Toen ze een vruchtje in beeld bracht was ik zˇ blij opgelucht! Yes! Als het er 3 of 4 zouden zijn was ik extra gelukkig, want des te groter de kans dat er ook een dochter zou zijn. Die geruststelling gaf onze dokter al gauw. "Vier op een rij', lichtte ze toe terwijl we samen naar de beelden keken. Vervolgens telde ze tot 7, ik kon mijn geluk niet op. wat een mooi aantal! Maar de dokter zocht door en zei "nummer 8". En begon opnieuw: "1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 en een kleintje!" En nogmaals: "1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 en daar is het kleintje!" Ik luisterde verbijsterd, bedoelde ze nu dat er een 10e was? Yep.. "1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, het kleintje, 9, 10 en 11..!" Op mijn vraag of het enig betekenis heeft dat er eentje kleiner is was de dokter duidelijk: "Geen enkele, want dat vruchtje ziet er net zo volmaakt uit als de anderen, het kan zelfs zo zijn dat deze tegen de tijd van de geboorte even groot is als de anderen".

Wow..! Of de dokter weer even knap telde als de vorig keer weten we over ca. 5 weken, maar dat ze een buikje vol heeft is zeker! Dat hebben we natuurlijk gevierd met een doosje framboosjes, daar is Daantje DOL op.